Epimelea

Biblioteka

Dlaczego to, czym się tak przejmowałem, po czasie wydaje mi się błahe?

Grzebiesz w szufladzie i wyjmujesz wydruk sprzed roku. Pismo z urzędu, kilka zdań podkreślonych na czerwono. Pamiętasz, że przez dwa tygodnie budziłeś się o czwartej rano i liczyłeś terminy. Sprawa się zamknęła. Teraz czytasz ten papier i nie bardzo wiesz, o co było tyle nerwów.

Słowo na cały dorobek

Jan Kochanowski nazwał swoje drobne wiersze fraszkami, czyli błahostkami. W jednym z nich rozciąga to słowo na wszystko:

„Fraszki to wszytko, cokolwiek myślemy, Fraszki to wszytko, cokolwiek czyniemy;”

— Jan Kochanowski, „O żywocie ludzkim”, Fraszki, Księgi pierwsze, Kraków, K. Bartoszewicz, 1883 (Wikisource)

Dalej idą zacność, uroda, pieniądze i sława. Wszystko to, pisze poeta, przeminie „jako polna trawa”.

Wiersz o drobiazgach

Jest w tym coś przekornego. Człowiek, który ogłasza, że wszystko jest fraszką, układa to w równe rymy i drukuje w księdze. Wiersz o błahości sam błahy nie jest. Ktoś nad nim siedział, przestawiał słowa, liczył sylaby.

Z twoim pismem z urzędu było podobnie. Wtedy ważyło naprawdę: były terminy, pieniądze, może czyjaś opinia o tobie. Dzisiejsza lekkość nie unieważnia tamtego ciężaru. Mówi tylko tyle, że sprawa się skończyła, a ty patrzysz na nią już z drugiego brzegu.

Pewność, której nie było

Kochanowski pisze też: „Nie masz na świecie żadnej pewnej rzeczy”. Rok temu brakowało właśnie tej pewności. Nie wiedziałeś, jak to się skończy. Dziś wiesz, i to ta wiedza sprawia, że sprawa wygląda na drobną. Strach dotyczył niewiadomej, a niewiadoma zniknęła razem z wynikiem.

Łatwo wtedy pomyśleć o sobie sprzed roku z pobłażaniem, jak o kimś, kto dał się nabrać. Ale on nie miał twojej wiedzy. Miał tylko kartkę z czerwonymi kreskami i cztery godziny do świtu.

Dzisiejsza szuflada

Na pewno są i teraz sprawy, przez które budzisz się za wcześnie. Część z nich trafi do szuflady za rok. Nie wiadomo tylko, które.

Co by się zmieniło w tym, jak niosę dzisiejszy ciężar, gdybym wiedział, że kiedyś nazwę go fraszką?


Epimelea to aplikacja oparta na szkole egzystencjalnej. Rozmowa ciągnie się od spotkania do spotkania. Archiwum jest szyfrowane na urządzeniu i należy do tego, kto je napisał.

O aplikacji: psycholog AI do długiej terapii


Ta strona opisuje jedną ze szkół psychoterapii. Nie jest poradą medyczną ani pomocą w nagłych wypadkach. Jeśli jesteś teraz w niebezpieczeństwie, dzwoń pod numer alarmowy 112. W Polsce całą dobę działa telefon wsparcia w kryzysie emocjonalnym 116 123. W innych krajach linię wsparcia znajdziesz na findahelpline.com.

Zacznij teraz w twojej przeglądarce Pobierz z Google Play Pobierz w App Store

Pierwsze dwa spotkania są bezpłatne.

Polski